Rekolekcje Wielkopostne

Opublikowany: 01.03.2020 zmodyfikowany: 01.03.2020

Rekolekcje Wielkopostne
Posługi lektoratu i akolitatu

 

            W dniach 26 – 29 lutego 2020 pod hasłem „Powołani do …” nasza wspólnota seminaryjna rozpoczęła rekolekcje wielkopostne. Duchowym ćwiczeniom przewodniczył ks. Paweł Rytel-Andrianik, rzecznik Konferencji Episkopatu Polski.

 

              (J 15, 1-17)

            Nasze duchowe zmagania upłynęły pod znakiem powołania do kapłaństwa. Ks. Paweł wskazał, że nasze powołanie powinno być oparte na solidnym fundamencie – przyjaźni z Bogiem. To On – nasz przyjaciel – winien być centrum, winien być podstawą naszego życia. Trwanie w Bożej miłości uzdolni nas do miłości drugiego człowieka, do dawania siebie, do składania z siebie ofiary każdego dnia – tak jak Chrystus z miłości swojej składa ofiarę z siebie każdego dnia na ołtarzu. Tylko prawdziwe trwanie w Bogu, w autentycznej relacji z Nim pozwoli nam „przynosić owoc obfity, ponieważ bez Niego [Boga] nic nie możemy uczynić”

 

              (J 6, 48-59)

            Eucharystia jako spotkanie z Bogiem winna być szczególnym momentem w życiu każdego człowieka, o ileż więc bardziej kleryka, kapłana… Tylko prawdziwa świadomość tego, że podczas każdej Mszy świętej obecny jest żywy i prawdziwy Jezus pozwoli prawdziwie być dla… Jezus mówi wyraźnie: „kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, trwa we mnie, a Ja w nim”. Spotkanie Boga z człowiekiem dokonuje się w sposób widzialny podczas Komunii świętej. Jednak spotkanie to zależy od mojej dyspozycji i mojej wiary, bo: „można zjeść 2 kg Komunii świętej, a całkiem się z Jezusem nie spotkać” – mówił ks. Paweł.

            Centrum życia kapłana powinny być dwa stoły: stół Eucharystii, a także nie mniej ważny stół Słowa Bożego. Tym co kształtuje naszą świadomość, naszą rzeczywistość jest to czym żyjemy. Wiara przecież rodzi się z tego co się słucha. Jak więc ma się kształtować wiara kapłana, jeżeli nie słucha on Słowa Boga? Rekolekcjonista wskazał, że „nieznajomość Pisma Świętego jest nieznajomością samego Boga”. Dlatego tak ważne jest codzienne wsłuchiwanie się w to co mówi do nas Jezus w swoim Słowie. Medytacja i lektura Pisma Świętego są ze sobą ściśle połączone i konieczne do właściwego funkcjonowania kleryka i kapłana.

 

              (Łk 9, 22-25)

            „Jeśli ktoś chce iść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech co dnia bierze krzyż swój i niech Mnie naśladuje” – mówi Jezus. Droga do Chrystusa prowadzi przez krzyż, przez cierpienie. Jednak w tej drodze nie ma miejsca na swego rodzaju „cierpiętnictwo”. To kroczenie za Jezusem jest błogosławieństwem, jest szczęściem, którego często nie potrafimy docenić. Czy potrafię swoje szczęście odnaleźć w krzyżu…?

 

            Zgodnie z tradycją podczas rekolekcji ks. bp Kazimierz Gurda – Ordynariusz Diecezji, ustanowił nowych lektorów i akolitów spośród braci odpowiednio z III-go i IV-go roku.

 

Posługę lektora otrzymali bracia: 

  1. Arkadiusz Chromiec
  2. Jan Kociubiński
  3. Mateusz Kolasa
  4. Aleksander Lis
  5. Marcin Sulej
  6. Marek Zalewski

 

Posługę akolity otrzymali bracia:

  1. Arkadiusz Andrzejewski
  2. Łukasz Gajda
  3. Mateusz Pasek
  4. Bartosz Švãbik
  5. Jakub Wąsowski

 

            Księdzu Pawłowi dziękujemy za przeprowadzenie naszych Wielkopostnych rekolekcji. Dziękujemy za poświęcony czas, za modlitwę i za obecność. Życzymy, aby Dobry Bóg czynił z Księdza posługi takie kapłaństwo, jakie jest zawarte w Najświętszym Sercu Jezusa!

 

Bogu niech będą Dzięki
za czas rekolekcji
a także za nowych Lektorów i Akolitów!

 


Galeria

© 2019 Sellmark. Wszelkie prawa zastrzeżone. Polityka prywatności